Yine Rabbimiz buyuruyor ki: “Allah'ın ipine hepiniz sımsıkı sarılın. Dağılıp ayrılmayın. Ve Allah'ın sizin üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Hani siz düşmanlar idiniz. O, kalplerinizin arasını uzlaştırıp-ısındırdı ve siz O'nun nimetiyle kardeşler oldunuz. Yine siz, tam ateş çukurunun kıyısındayken, oradan sizi kurtardı. Umulur ki hidayete erersiniz diye, Allah, size ayetlerini böyle açıklar.” (Al-i İmran Suresi: 103)

Ayette de belirtildiği gibi, yıllar yılı birbirini yiyen iki kardeş kabile Evs ve Hazreç, İslam sayesinde kan davalarını sona erdirmişlerdi.

Müslümanlar rengi, dili, kabilesi, kavmi, ülkesi ne olursa olsun kardeşler olduğunu unutmayacaklar. Peygamberimiz efendimiz (sav) de mü’minlerin “kendi aralarındaki merhametleşmelerinde, yardımlaşmalarında yek vücud gibi” olduklarını tarif buyurdular. (Müslim)

Kapı komşumuzun aç yatmasından sorumluluk yüklüyor inancımız bize. Orada kalmıyor şayet İslam dünyasının bir kısmında meydana gelen bir acı olay, diğer Müslümanlara, o acıyı hissetme duygusu vermiyorsa onu iliklerine kadar hissetme duygusunu vermiyorsa, yukarıdaki ayet ve hadiste ölçüleri verilen kardeşliği biz ziyan ettik demektir.

Bundan dolayı da her mü’min ve Müslümanım diyen kişi, dünyada olan-biten olaylar karşısında kendilerini bir daha yoklamalı ve kalplerini kontrol etmelidirler.

Hesap gününde “Geldiler başımızı örttüler ama bizi açlıkla baş başa bıraktılar..” diyen kardeşlerimiz çıkarsa halimiz yamandır!