Peygamberimiz (sav) kız evlâdlarını “mücehhezât ve mü’nesât” diye nitelemiş:

“Onların uğur ve bereket vesîlesi olarak çeyizleri hep hazırdır.

Ayrıca anneleri, babaları ve eşleri için onlar birer ünsiyet ve dostluk vesilesidir”i beyan buyurmuşlardır. 

Hadis-i şerifte şöyle buyrulur: “Allah’tan geçimi kolay, meşakkatsiz bir evladla beni rızıklandırmasını istedim. O da bana kız evlâdlar ihsân etti.”

Yine bir hadis-i şerifte şöyle buyrulmaktadır: “Kız evlâdlarını hor görmeyin. Zira ben de kız babasıyım.”

Peygamberimiz (sav)’in kız babası olması, kız evladlarının hor görülmemesi konusunda yeterlidir. Çünkü Allah Teâlâ, Sevgili Peygamberi’ne ancak iyi ve hayırlı olanı seçer, verir. Kim Allah’ın bu tercihine râzı olmazsa o, Allah’ın gazabına maruz kalır. Bu zamanda nice insanların câhiliye ehline uyarak kız evlâdlarını hor görüp sevmediklerine şâhid olunur. Şayet bu insanlar Peygamberimiz (sav)’i örnek almış olsalardı elbette O’nun sevdiğini severlerdi. Bu da onlar için pek büyük bir şeref olurdu.