Diriliş Ertuğrul ile tekrar gündeme gelen Mankurt bir işkence çeşidi olarak sayılabilir.

Kimi kaynaklarda işkence olarak da geçen bu teknik, oldukça bilinen ve uygulandığı sıklıkla anlatılan bir yöntemdir. Son derece acı vericidir. Bilinçsiz köle anlamına gelen mankurt, eski dönemde insanları köleleştirmenin bir yöntemi olarak kullanıldı.

Eski Türklerde ve Moğollarda bu görülür. Kafaları traşlanarak deve derisinden yapılmış bir başlık geçirilen insanlar güneşte bırakılırlar. Zamanla kuruyan deva derisi kafaya sıkıca yapışır.

Bu arada yeniden uzayan saçlar yer bulamazlar ve kafanın içine (beyine) doğru uzarlar. Kişi zamanla hafızasını kaybederek yaşayan bir robota dönüşür.

Bu acılar neticesinde "Mankurt" ismini alan insan, anne ve babasını dahi tanıyamaz hale gelir ve kendisine söylenen her şey sorgusuzca yapan bir köle olur.

Anadolu'da kullanılan "Mankafa" kelimesinin de buradan geldiği düşünülür.

Mankurtizm

Aytmatov'un “Gün Olur Asra Bedel” adlı eseri pek çok Batı diline ve Türk lehçelerine çevrilip yaygınlaşırken “mankurt” kavramı da kabul görerek literatüre girmiş ve “mankurt” ile “mankurtlaştırma” temaları yaygınlaşmıştır.

Fransa'da V. Lackhine tarafından “yılın kitabı” olarak gösterilen Aytmatov'un “Gün Olur Asra Bedel” eserinden yapılan iktibasla "Mankurtizm" “sosyal kimlik değiştirme ve öz köküne yabancılaşma” temalarını karşılayan bir terim olarak sosyal psikoloji literatüründe yerini almıştır.