Müslümanların bir zulme, haksızlığa uğrayacağı veya birilerinin onlara karşı bir katliama hazırlandığı günler öncesinden haber alınmasına rağmen, onlar gerçekten de zulme uğradığı, katledildiği andan itibaren sesimizi yükseltmeye başlıyoruz ve bunun ne bize ne de henüz hayattayken haklarını savunabileceğimiz, belki de kurtarabileceğimiz insanlara hiçbir faydası dokunmuyor.

Gerçekten de bizler her defasında aynı şeyi yapıyoruz: Darağacına götürülüşünü seyrettiğimiz kardeşlerimizi bu süreçte gündeme getirmek yerine, onu konuşmak için idam edilmesini bekliyoruz...

Abdülkadir Molla'yı idam eden, Gulam Azam'ı hapsettiği zindanda öldüren Bangladeş Hükümeti'nin Muhammed Kamaruzzaman'ı da idam etmemesi için hiçbir sebep yoktu. Kamaruzzaman, diğer Cemaat-i İslami liderleri gibi şehid edildi. Şimdi görüyürouz ki bir kere daha göz göre göre idam edilen bir alimin adı hiç olmadığı kadar çok gözümüze çarpmaya başlıyor...

Şuan Bangladeş'i yöneten Hasina hükümeti, Cemaat-i İslami liderlerinden Mir Kasım Ali, Rahman Nizami ve Ezher'ül İslam hakkında da idam kararı vermişti. Muhammed Kamaruzzaman için Müslümanların kılını bile kıpırdatmadığını gören mahkeme, bu isimleri de her an idam edebilir...

Kardeşler, eğer Müslümanların katledilmesi bizi gerçekten ilgilendiren ve üzen bir mesele ise, bu konuda samimi olmak istiyorsak şimdi konuşmanın tam sırası! Zira kardeşlerimiz öldürüldükten sonra sitem etmenin, zalimlere kızmanın gerçekten kimseye bir faydası dokunmuyor...

Bağımsız Fikriyatlı Müslüman Gençlik Platformu