Din adamı; cahil, zayıf ve aciz olan kimselerin haklarını alabilmeleri için kendilerine yardımcı olur, tavassut eder.

1) Yardım: İnsanlara fiilen ve bedenen yardımda bulunur ve inanır ki kendisi Allah’ın kullarına yardım ettiği müddetçe Allah kendisine yardım eder.

2) Bahşiş ve ihsan: Kahve, lokanta, otel gibi yerlerde görevlilere az da olsa tarifenin dışında ihsanda bulunmalıdır.

3) Sadaka: Muhtaç ve yoksullara tasaddukta bulunmalı, uzanan eli geri çevirmemeli, taleplere “Hayır inayet ola!” sözü ile karşılık vermemelidir.

4) İkram: İhtiyaç sahibi olmayan kimselere mal satarken veya alırken ikramda bulunmalı, lütufkar davranmalıdır. Başka hususlarda da ikram ve lütfü ihmal etmemelidir. Çay, kahve, meyve, sebze gibi şeylerin ikramı bilhassa çok önemli sayılmaktadır.

5) Hediye: Zengin-fakir ayrımı yapmadan hediyeler vermelidir.

6) İkraz: İhtiyacı olanlara borç vermeli, elde yoksa başkasından temin etmelidir.

7) Ariyet: İade edilmek şartıyla eşyayı kullanmak ve faydalanmak üzere kirasız olarak isteyenlere vermekten imtina etmemelidir.

8) Kefalet: Borçlulara ve suçlulara icab-ı hale göre kefil olmak suretiyle onları kazanmaya çalışmalıdır.

9) Vekalet: Teklif edildiği zaman başkası adına onun işlerini görmekten çekinmemelidir.

10) Ziyafet: İmkan nisbetinde eşe, dosta, fakire, zengine yemek vermeli, bu sayede onların kalbini kazanmaya çalışmalıdır.

11) Giydirme: Yardımını giyecek olarak yapmalı veya bunu sağlamalıdır. Soğuk, sıcak, yağış gibi amiller bu bakımdan göz önünde bulundurulmalıdır.

12) Sözlü yardım: Kişilerin hak ve menfaatini gıyaben veya vicahen müdafaa etmek suretiyle onlara yardımda bulunmaya çalışmalıdır. Bu gibi yardımların hayır anlayışı içinde ve dava adına yapılması şarttır.

13) Şefaat: Din adamı; cahil, zayıf ve aciz olan kimselerin haklarını alabilmeleri için kendilerine yardımcı olur, tavassut eder. Bir hadiste: “İhtiyaç sahipleri size başvururlarsa şefaat ediniz, ecir alırsınız” buyrulmuştur. Şefaat torpil demek değildir. Bir kimseye haksız olarak menfaat temin etmek veya hakkını vaktinden evvel avantajlı olarak alması için aracılık yapmak torpil ve iltimastır. Aciz, zayıf ve bilgisiz olduğu için alamayan kimsenin hakkını alması için aracı olmak şefaattir.