yeniakit.com.tr 

CHP’nin AYM ya da YSK’nın kapı aşındırmasının “hak arama”, AK Parti’nin YSK’ya gitmesinin ise “kumpas” olması, “kültürel iktidar” musibetinin gücünden bir şey kaybetmediğini gösteriyor. Algı oluşturma gücünün hâlâ Tandoğan zihniyetinin elinde olmasının sonucu olarak AK Parti hâlâ savunmada kalıyor, CHP ise hücumlarını hız kesmeden sürdürüyor.

Son örneği Ankara’nın Çubuk ilçesindeki şehit cenazesinde yaşanan “kültürel iktidar” sorununu Türk siyaset tarihinin her döneminde görmek mümkün.

Kültürel İktidar sorununun sonucu

AK Partili bakanların saldırıya uğramasından sonra CHP’nin saldırıları haklı bulup saldırganları koruması hatta saldırıdan AK Parti’yi sorumlu tutmasına AK Parti’nin savunma pozisyonuna geçerek cevap vermesi; CHP Genel Başkanı saldırıya uğradığında ise saldırıyı kınamasına rağmen AK Parti’nin sorumlu tutulması ve yine AK Parti’nin savunma pozisyonuna geçmesi, “psikolojik üstünlük” şeklinde zikredilen “kültürel iktidarın” bir sonucu olarak görülüyor.

Raporda geçen dört parti

Fethi Açıkel tarafından MYK’da sunumu yapılan raporda sosyal demokratların (CHP), milliyetçi demokratların (İYİ Parti), muhafazakâr demokratların (SP) ve Kürt demokratların (HDP) bir araya gelerek demokrasi ittifakı yaptığı belirtiliyor. CHP’nin İYİ Parti ile ittifak yapması, Saadet Partisi ve HDP ile dirsek temasında olmasının sonucu olarak 31 Mart seçimlerinde başarı kaydedildiğinin belirtildiği sunumda, “Cumhur İttifakı, Türkiye genelinde 2018’e göre belli bölgelerde oylarını artırmış olmasına karşın, psikolojik üstünlük, ittifak diyaloğu ve seçmenle ekonomik kriz eksenli iletişim inisiyatifi CHP’ye geçmiştir.” ifadeleri kullanılıyor.