Halka doğru yolu göstermek için söylediği sözlerden rahatsız olanlar,

Hârûn Reşîd’e gidip;

“Sultanım, bizim yaptıklarımızın Behlül Danâ’ya ne zararı var? Bizi kendi hâlimize bıraksın. Sonra her koyun kendi bacağından asılır. Bizden ona ne?” gibi sözlerle şikâyet ettiler.

Hârûn Reşîd, Behlül Danâ’yı çağırtıp, halkın isteğini bildirdi.

Behlül Danâ hiç sesini çıkarmadan sarayı terk etti. Birkaç koyun alıp kesti, bacaklarından mahallenin köşe başlarına astı. Bunu gören halk gülerek;

“Deliden başka ne beklenir, yaptığı işler hep böyle zâten” diyorlardı.

Aradan günler geçtikçe, asılan hayvanlar kokuyor, bundan da bütün mahalle rahatsız oluyordu. Kokudan durulmaz hâle gelince, aynı kişiler Hârûn Reşîd’e gidip, durumu anlattılar ve Behlül’den şikayetçi oldular.

Halife Reşid de, Behlül Danâ’yı çağırtıp, olanları sordu.

Behlül Danâ da,

“Bir kötünün, bir kötülüğün herkese zararı olduğunu herhalde anladılar. Koyunu kendi bacağından assanız bile, başkalarına da zarar verebileceğini onlara gösterdim!!” dedi.