Başarılı ve mutlu bir evliliği sürdürebilmek için; Mânevî değerler, maddî değerlerin üzerinde tutulmalıdır. Olumlu ve olumsuz duygular karşılıklı paylaşılmalıdır. Korku, kaygı, endişe, üzüntü gibi olumsuz; sevgi, neşe, coşku gibi olumlu duygular iç dünyada saklanmadan paylaşılmalıdır. Mutluluğu evinde arayan, eşine ve çocuğuna zaman ayıran, enerjisini gereksiz yerlere harcamayan eşler olmaya özen gösterilmelidir. Âile fertlerine ayrılan zamanın zevkli ve doyurucu bir zaman hâline gelmesi için çalışılmalıdır.

Eşler birbirine duyduğu sevgi ve saygıyı uygun olan her ortamda dile getirmeli, kırıcı ve üzücü ortamların yaşanmasına izin vermemelidirler. Eşler birbirlerinin olumsuz yönlerini; suçlamadan, eleştirmeden konuşabilmeli, konuşurken kullandıkları dilin kırıcı olmamasına özen göstermelidirler.

Eşler birbirleri ile ilişkilerini geçmişte yaşadıkları kırgınlık ve üzüntülere değil, gelecekteki umut ve beklentilere dayandırmalıdırlar. Sindirilmiş ve şuuraltına itilmiş “öç almak” gibi duyguların doğru yönlendirilmesi için gerekli mânevî yardım/psikolojik destek alınmalıdır.

Birbirini mutlu etmeye dayalı, karşısındakinin mutluluğunu kendi mutluluğu olarak gören, bencillikten uzak eşler olmaya önem verilmelidir. Eşler ilişkilerinde sevgi, saygı, güvene dayalı beraberliklerini sosyal ilişkilere de yansıtmalı ve çevrelerine örnek olmalıdırlar. Eşler, kendi âilelerine gösterdikleri anlayış ve hoşgörüyü birbirlerinin âilelerinden de esirgememelidirler. Âile yuvasında mânevî değerlere ve bu değerlerin gelecek nesillere aktarılmasında rol alacak olan çocuklara özen gösterilmelidir. Eğitim konusunda, mutlaka uzun vâdeli planlar yapılmalıdır.

Hayat şartlarının getirdiği zorlanmalar ve oluşabilecek maddî-mânevî problemler karşısında alınacak tedbirler ve çözüm yolları, önceden eşler arasında planlanmalıdır. İki taraf da birbirlerinin şahsî hukukuna saygı göstermeli, birbirini incitmemek için ihtimam göstermelidir. Sağlıklı bir evliliğin “doğru bir iletişim”e; doğru iletişimin de ancak “dinleme, anlama ve anlatma”ya bağlı olduğu unutulmamalıdır. Mutluluklar, paylaşıldıkça artar. Bu yüzden sadece kendi mutluluğumuzu ön planda tutan bencillerden değil, her türlü sevinç ve mutluluğu paylaşan eşler olmalıyız. Bu da mutluluğu, öncelikle iç dünyamızda oluşturmamıza bağlıdır. Özetle evlilikte asla bencilliğe yer yoktur.