İbrahim Ethem hazretleri bir kere yaya olarak Beytullah’a giderken, devesinin üzerinde bir Arabi ile aralarında şöyle bir konuşma geçer:

“Ya şeyh nereye?”

“Beytullah’a”

“Sen bu yaya halinle Beytullah’a nasıl varacaksın?”

“Benim çok merkebim var.” Arabi:

“Onlar nelerdir?” diye sorunca, İbrahim Ethem Hazretleri şu cevabı verdi:

“Başıma bir bela gelince sabır merkebine, bir nimete mazhar olduğumda şükür merkebine, Mevla’nın bir kazasıyla karşılaştığımda rıza merkebine binerim. Nefsim beni bir şeye çağırdığında ise ömrümün kalanının geçeninden az olduğunu düşünür, onu terk ederim.”

O zaman Arabi ona: “Esas süvari sensin, ben ise yaya kalmışım. Allahü Teala’nın beldelerine hayırla yürü” diyerek takdir hislerini ifade eder.