Rüyalar modern psikolojinin halen üzerine kafa yorduğu gizemli bir dünyadır. Uykunun insan zihninin esir aldığı ve bilincimizin büyük oranda kapalı olduğu uyuma faaliyeti esnasında gördüğümüz karmaşık ve fantastik rüyaları hatırlayamamamızın en temel saiki rüyaların bastırılmış duygular olması nedeniyle bilincimizin hatırlamak istememesidir.  Bir kısım bilim adamı, rüyaların oluştuğu REM  evresindekinörokimyasal değişimlerin tepkimesi nedeniyle rüyaların hatırlanmadığını deklare eder. Freud’un başını çektiği bir grup da bilinçaltı kuramına atıfta bulunarak, vücudun kasıtlı bir şekilde hatırlamak istemediğini beyan eder. Kaliforniya Üniversitesi’nden bir gurup araştırmacı ise rüyaların bellekte depolanmadığını yani hafızanın ‘gereksiz’ gördüğü için hatırlamaya değer bulmadığını söyler. Her üç kuram da kendi içerisinde haklılık payı taşır. Bilinçaltına attığımız bir şeyin rüyalar yoluyla tekrar karşımıza çıkmasını istememizin mantıksal bir izahı olduğu gibi, rüyaların hatırlanmaya değer olmadığı için beyin tarafından belleğe alınmadığı tezi de bir tutarlılık taşır.