Hayber Gazvesi gününde Rasûlullah (sav) şöyle buyurdu:

“Yarın sancağı, Allah’ın kendisinin eliyle fethi nasib edeceği, Allah’ı ve Rasûlü’nü seven, Allah’ın ve Rasûlü’nün de kendisini sevdiği bir kişiye vereceğim.”

Gazveye iştirak edenler, sancağın aralarından kime verileceğini düşünüp konuşarak geceyi geçirdiler. Sabah olunca, sancağın kendisine verileceği ümidi ile bütün sahâbîler Rasûl-i Ekrem (sav)’ in huzuruna koştular. Peygamber Efendimiz:

“- Ali İbni Ebû Tâlib nerede?” diye sordu. Sahâbîler:

“- Ey Allah’ın Resûlü! O gözlerinden rahatsız” dediler.

Bunun üzerine Peygamberimiz:

“- Ona haber verecek birini gönderiniz” buyurdular. Ali derhal getirildi. Rasûlullah (sav) onun gözlerini tükürüğüyle tedavi ederek kendisine dua etti. O kadar ki, hiç ağrısı yokmuş gibi oldu. Peygamber sancağı ona verdi. Ali:

“- Ya Rasûlallah! Onlar da bizim gibi mü’min oluncaya kadar mı savaşacağım?” Dedi.

Rasûl-i Ekrem:

“- Acele etmeden, gayet sakin bir şekilde onların yanına var, kendilerini İslâm’a davet et, uymaları gereken ilâhî yükümlülükleri kendilerine haber ver. Allah’a yemin ederim ki, senin vasıtanla Allah’ın bir tek kişiye hidâyet vermesi, senin için kırmızı develere sahip olmaktan daha hayırlıdır” buyurdu. (Buhârî, Müslim, Fezâliü’s-sahâbe)

Bir kimsenin hidâyetine vesile olmak en üstün dünya nimetlerine sahip olmaktan daha hayırlıdır.