İbrahim Ethem Hazretleri bir gün hamama gider. Hamamcıya parasının olmadığını söyler ve hamama girmesine izin vermesini ister. Hamamcı, parasız hamama girilemeyeceğini söyleyerek Hazret’i hamama sokmaz. İbrahim Ethem Hazretleri ne kadar ısrar ederse etsin hamamcının inadını kıramaz. Boynu bükük hamamdan ayrılırken öyle bir bağırış bağırır ve feryat eder ki, feryadı duyan ahali şaşkınlık içinde koşturup toplanırlar Hazret’in başına. “Bu kadar ağlayıp feryat etmene gerek yok. Yeter ağlayıp feryat etme, hamam paranı biz verelim” derler. Kalabalığa döner ve seslenir İbrahim Ethem Hazretleri: “Ey Ahali! Hamama giremediğim için mi sanıyorsunuz bu feryatları mı? Ben hamama giremediğim için ağlamıyorum. Dünyada parasız iken hamama bile sokmuyorlar. Ya ahirette de senin cennete girecek amelin yok diye kapıdan çevirirlerse halim nice olur diye ağlıyorum.”