Hz Ali, nebevî müjdeye nail olabilme heyecanı içinde şöyle buyurmuştu:

“İki nimet vardır ki, beni hangisinin daha çok sevindirdiğini bilemiyorum.

Birincisi, bir adamın ihtiyacını karşılayacağımı sanarak bana gelmesi, bütün samimiyetiyle benden yardım istemesidir.

Diğeri de, o kimsenin arzusunu Allah’ın benim vasıtamla yerine getirmesi yahut kolaylaştırmasıdır. Bir Müslümanın işini görmeyi, dünya dolusu altın ve gümüşe sahip olmaya tercih ederim.”

Müslümanlar birbirlerine yardımcı olup sımsıkı kenetlenmez, birlik ve beraberlik içinde bulunmazlarsa, güçleri ve kuvvetleri gider, ayakta duramaz hâle gelirler. Samimi bir din kardeşliği yaşadıkları takdirde ise, maddî-manevî nice zaferlere nail olurlar.