Orhan AYSEZEN  yeniakit.com.tr

AB kaynaklı, 1972 tarihli dosyada Avrupa ülkelerinin 1970'li yıllarda geçecekleri nükleer teknolojiye ilişkin tahminler sıralandı. "Uranyum talebini hesaplamak için kullanılan nükleer üretim kapasitesinin varsayılan büyümesi" incelendi. Buna göre, Türkiye'nin 1978 yılında 0.4 GWe (giga vat elektrik enerjisi) üreteceği tahmin edildi.

CHP'nin iktidara geleceğini tahmin edemediler..!

BM Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu'nun nükleer enerji üretimi tahmininde; 1978'de, tarihindeki en büyük oyla (yüzde 45) iktidara gelen ve bir yılda Türkiye'yi felaketten felakete sürükleyip batıran, ekonomiyi 70 sente muhtaç hale getiren Ecevit ve CHP faktörünü hesaplayamaması, Türkiye'nin nükleer enerji üreteceği tarih tahminlerinde büyük bir sapmaya neden oldu. "Sapma" hala sürüyor, Türkiye hala nükleer enerjisini üretemiyor. Türkiye'nin nükleer enerji üretimi projesi ancak AK Parti ve Recep Tayyip Erdoğan döneminde uygulamaya konuldu.

1972 yılında Türkiye'nin nükleer enerji üretimini 1980 yılında 0.8 GWe'ye yükselteceği öngörülüyordu ancak mazot yokluğundan soba ve ocak devrine dönüldü. 1985 için ise tahmin 2.4 GWe idi.

Çinli generalin saatini kurmasını bile dinlemeliyiz!

1972 yılında bir başka dosya ABD Temsilciler Meclisi'nde istihbarat kaynakları tarafından verilen ifadeleri içeriyor.

Soğuk savaş döneminde ABD'nin Pakistan'ın Bada Beir bölgesinde bir elektronik gözetim merkezi vardı. "Elektronik istihbarat" çerçevesinde Sovyet radyo trafiğini gözlemleyen benzer bir merkez ise Türkiye'de bulunuyordu. Rapora göre "Amerikalılar Sovyetlerin Kazakistan Baykonur üssünden uzaya fırlattıkları araçların geri sayım işlemlerini veya Orta Asya'daki hidrojen bombası denemelerini bile dinleyebiliyorlardı.

Pakistan'daki üs, Pakistan Amerika'nın Güney Asya'daki en iyi müttefiki iken 1959'da kuruldu. Burası Sovyetler Birliği'ni çevreleyen istihbarat dinleme karakol zincirinin bir parçasıydı ve Amerikalıların radyo iletişimlerini izlemelerini sağlıyordu. Üsteki Amerikalılar Orta Asya'da devam eden Sovyetler Birliği'nin nükleer denemelerini veya uzaya fırlatılan roketlerin geri sayımlarını dinleyebiliyorlardı. Yüksek gelişmişliğe sahip (60'ların teknolojisi) elektronik ekipmanlarıyla, Sovyet tankları, ordu karargahları ve hatta savaş uçakları arasındaki radyo konuşmaları dinlenebiliyordu.

Dünyanın en sofistike Amerikan elektronik izleme kuruluşlarından biri Japonya'nın kuzeyindeki Hokkaido bölgesindeydi. Dönemin bir ABD istihbaratçısı, "Bir Sovyet veya Çin nükleer deneme sahasının komutanı saatini her kuruşunu mutlaka bilmeliyiz" demişti.

Hindistan'ın kuzeyindeki Sincan eyaletinde Çin'in nükleer füze üsleriyle ilgili istihbaratın büyük bölümü uydulardan değil buradaki telekulaklar yolu ile alınıyordu.

Nükleer testler sırasında "deşifre edilebilir" kaygısıyla radyo iletişimi kullanılmıyordu

60'ların teknolojisinde 150 km. yukarıda olan bir uydu yerde bir otomobili ayırt edebiliyordu. Nükleer patlama casusluğu, patlamanın kayalarda oluşturduğu krater, kraterin neden olduğu toz bulutu veya denemenin kendisinin neden olduğu toz bulutundan anlaşılıyordu. Patlamanın küçük kayaları fırlatmasının uydudaki radar tarafından tesbiti mekanizması da kullanılıyordu. Nükleer denemede yerdeki toprağın güçlü dikey hızlamalara uğraması, kabarması ve yüzey materyalinin "un eleğinden elenmiş" bir hale gelmesinden de nükleer test istihbaratı alınabiliyordu.

Uydulardaki radarlar bulut veya orman örtüsü altında gizlenen gizli füze siteleri, tankları hatta birlikleri bile tesbit edebiliyordu.