Günaydın yazarı Mevlüt Tezel'in, "Dünya liderleri Ankara'da yürür mü?" başlıklı yazısı:

"Ankara'nın orta yerinde iki tane bomba patlatıyorlar. Terör, 100'e yakın insanın ortalık yerde güpegündüz canını alıyor. Tarihin en büyük terör saldırısı yaşanıyor. Bu acıda bile birlik olamayacak mıyız?.. Hadi bizden bir cacık olmaz, peki... Hani Fransa'nın başkentinde terör bir mizah dergisindeki çizerleri katledince bütün dünya kol kola yürüdü de Türkiye'nin başkentinde terör 97 insanı vahşice katledince niye yürümüyor bu dünya?
Fransa'da olunca karşısında bütün liderlerce kol kola yürünen terör, Türkiye'de olunca mı sadece telefonla kınanıyor? Bu ülkede de insan hayatının kıymeti aynı değil mi? Niye dünya liderleri kol kola girip gardan Sıhhıye'ye yürümüyor? Yoksa biz ayrı dünyaların insanları mıyız? Niye biliyor musunuz, bence biliyorsunuz!"
Bu açıklama Şahan Gökbakar'a ait. Şahan, farklı bir açıdan yaklaşmış. İyi de yapmış; sorgulayıcı açıklamalar, ezbere kurulmuş kınama cümlelerinden daha iyidir.
Fransa ve Ankara'daki terör eylemleri farklı çıkış noktalarına sahip olsalar da özünde bir insanlık suçudur, katliamdır.
Şahan, güzel bir soru yöneltmiş: "Niye dünya liderleri kol kola girip gardan Sıhhıye'ye yürümüyor?
Yoksa biz ayrı dünyaların insanları mıyız?" Aynı dünyadayız ama farklı hayatlarımız ve endişelerimiz olduğu kesin. 

TERÖRE KARŞI BİRLİK OLALIM!

Bir Fransız, bir Alman, bir Amerikalı'nın gözünde öncelikle biz doğu uygarlığına üyeyiz.
Ortalama bir Amerikan vatandaşı, bizi hâlâ develerin üstünde dolaşan fesli insanlar olarak bilir. Avrupalı siyasetçiler, Türkiye'yi eleştirdiğinde bizim medyada kıyamet kopuyor.

Sosyal medyada yazılanlara baksanız; ABD, Rusya gelip yönetime el koyacak! Öyle değil aslında; çoğu açıklama rutin yapılıyor.
Batı'nın demokrasi ve medeniyet anlayışı dışarıdan güzel görünür ama en küçük bir testte hemen arıza çıkarır!

Daha yeni yaşadık; ilk mülteci akınında güçlü Avrupa ülkeleri bile hemen pes etti. Batı medeniyeti pragmatiktir, bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın der. Bazı Avrupalı ülkeler PKK'yı terör örgütü olarak bile görmez, hatta el altından yardım da ederler. Avrupa'nın göbeğinde Yugoslavya parçalanırken, Sırplar soykırım yaparken de Avrupalılar kıllarını kıpırdatmadılar.

Klişe bir söylem olacak ama bize bizden başka dost olmaz. Bu her ülke için geçerli aslında; dünyada siyaset, menfaatler üzerine kuruludur, insan hakları üzerine değil!
Bizde de Suriye gibi bir iç savaş çıksa kıllarını bile kıpırdatmazlar. 'Vah vah ne olacak bu Türkiye'nin hali' der geçerler!
O yüzden bu ülkenin kıymetini bilelim, birbirimizi yemekten vazgeçelim, teröre karşı birlik olalım.