Okur Postası

Annelerin sesine ses olmak insanlığımızın görevidir

Gazetemiz okurlarından Nesibe Aldemir, "Annelerin sesine ses olmak insanlığımızın görevidir" başlıklı yazısını bizimle paylaştı.

Annelerin sesine ses olmak insanlığımızın görevidir
-

Nesibe Aldemir

Diyarbakır’da Hacire Ana’nın başlattığı mücadele her geçen gün büyüyor. Evlatlarına kavuşabilmek için HDP İl Başkanlığı’nın önünde oturma eylemi yapan aile sayısı 26’ya yükseldi.

Türkiye’nin yıllardır yaşadığı terör belası maalesef ki daha nice 26 annenin yüreğini yaktı, yakmaya da devam ediyor. Gündemin gölgesinde kalan bu anneler cesur yürekleriyle tarihin önemli bir sahnesine aktörlük etmektedir. Yılların sessizliğini bozan bu anneler başta Güneydoğu olmak üzere Türkiye’nin dört bir yanında açılan yaraları sarmak için kolları sıvamış durumdadır. Yıllardır Güneydoğu halkının yaşadığı zor durumlar anlatılmaya çalışıldı. Yeri geldi onları şiddetle eleştirdik başlarındaki terör belasıyla birlikte nefes aldıklarını unutarak. Canımız yandıkça şehitlerimizin sayısı artıkça onlara olan düşüncelerimiz de katılaştı. Çünkü biz o bölgede doğmadık. Çünkü bizim sütünü başucuna götürdüğümüz evladımız terörün hain tuzaklarıyla karşı karşıya kalmadı. Bizler sadece başımıza geleni anlamak kolayına kaçıyoruz. Gerisi için düşünmek zorluğuna katlanamıyoruz. Bu durum yıllardır o bölgeye ve o bölge insanına karşı olumsuz düşünceleri doğurdu. Aslında mesele ne Kürtlük ne de Türklük. Mesele kardeşliğimizin baltalanması. Mesele Ayşegül Ana’nın da dediği gibi çocuklarımızın ABD uşaklığına gönderilmesi. Sonuç ise yüreğine kor düşmüş analar… Her gün sayısı yükselen şehitlerimiz…

Henüz yaşı 14 iken dağa çıkarılan, gençlikleri söndürülen, hayatları çalınan çocukların aileleri feryadını sessizce yakıyordu. PKK terör örgütünün tehditleriyle yaşamlarını sürdürüyordu. Ta ki Hacire Ana’nın HDP İl Başkanlığı önünde sessizliğini bozmasına kadar.

Bu annelerin sesine ses olmak terör belasına dur demek başta insanlığımızın görevidir. İçinde bir nebze olsun vatan sevgisi olan herkes annelerin sesine ses olmalıdır. Diyarbakır’da anaların verdiği bu mücadeleye destek vermeyen, susmayı tercih eden sözüm ona siyasetçi, yazar, aydın, sanatçı entel dantel kim varsa amaçlarının ve düşüncelerinin ne olduğu açıkça ortadadır. Şehit düşen de bizim evladımız zorla dağa çıkarılan da. Bir yanda bunu kabullenmeyerek meseleyi ırkçılığa çekenler, bir yanda ABD’ye uşaklık yaparak ülkemizi terörle baş başa bırakanlar…  Yeter artık yeter. Bir annenin yaşayacağı en büyük acı evladını kaybetmesidir. Bunu anne olan da anlar, insan olan da.

YORUMLARA GÖZAT

DÜŞÜNCELERİNİ PAYLAŞ!

Yorumlarınız incelendikten sonra yorum kurallarına uyması halinde yayına alıncaktır.