Gerekçeli kararda, “Terörizmi, terörü ve şiddeti meşrulaştıran, öven ya da bunları teşvik eden sözler, ifade özgürlüğü kapsamında görülemez” vurgusu yapıldı. Kararda, Güven’in yaptığı konuşmaların, açıkça PKK/KCK lehine olduğu, sözlerinin ise insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yarattığı, silahlı terör örgütünün cebir ve şiddet içeren faaliyetlerini “direniş” ve “mücadele” olarak meşru göstermeye ve benimsetmeye çalıştığı ifade edildi. Sanığın “Devletin silahlı terör örgütüne karşı mücadelesini sivil halka karşı yapılıyormuş gibi gösterdiği” savunulan kararda, söylemlerinde şiddetin etkili bir yöntem olduğu görüşünün toplum içinde yayılmasını, terör eylemlerine neden olan fikir ve kanaatlerin kökleşmesini sağlamak amacının bulunduğu belirtildi. Kararda, Güven’in toplumsal sorunların çözümünde her tür siyasal yöntemi reddederek, terör yöntemlerini tek ve geçerli bir yöntem olarak benimseyen terörist başını ve takipçilerini överek, başkalarına benimsetmeye çalışıp insanları cesaretlendirmeye, halkın örgüte olan sempatisini artırmaya ve aktif desteğini sağlamaya olanak sağladığı savunuldu.