YENİ AKİT/ANKARA

Türkiye'deki hutbelerin bazen aynı caminin cemaatinde bile farklı karşılandığını belirten Gazeteci Yazar Mehmet Göktaş, hutbelerin ümmete uygun şekilde evrensel olması gerektiğini ve ulusallaşmaya karşı dikkatli olunması gerektiğini belirterek uyarılarda bulundu.

Göktaş'ın yazısı şöyle:

Sizi bilmem ama ben Cuma günü bir hutbe dinlediğimde aklıma ilk gelen şeylerden biri; acaba bu hutbe ülke sınırlarının dışına çıkabilir mi?

Mesela bu hutbe Mekke’de okunabilir mi, Medine’de okunabilir mi, Kahire’de okunabilir mi, Bağdat’ta, Beyrut’ta okunabilir mi?

Mesela Avrupa’da bulunan yüzlerce camilerde okunabilir mi?

Aklınıza gelen bütün Müslüman şehirleri bir bir sayın ve bu hutbenin o camilerden birinde okunduğunu farz edin. Acaba ne kadarında okunabilir, ne kadarında kabul görebilir?

Hani biz bir tek ümmettik ya, İslam cihanşümul, evrensel bir din idi ya. Dinlediğimiz hutbeler gerçekten evrensel mi, ümmetin bütün fertleri tarafından gönül rahatlığıyla dinlenebilecek hutbeler mi?

İslam’ın haftalık dili durumundaki hutbeler bu kadar ulusallaşmamalıydı. Hatta ulusal olmaktan öte, aynı camideki cemaatten birçok kişinin yüzünü ekşitmemeliydi, biz bunlara şahitlik ediyoruz, dışarı çıktıklarında bunu dile getirenleri görüyoruz.

Ne demek istediğimi anlattığımı zannediyorum.

Şimdi Diyanetten istirham ediyoruz; başta bu ülke insanının tamamının gönül rahatlığıyla dinleyip kabullenebileceği hutbeler okunmalıdır. Daha sonra da bütün bir ümmetin hiç itiraz etmeden kabullenebileceği hutbeler hazırlanıp sunulmalıdır.

Mademki bu ülke şu anda Dünya Müslümanlarından sayısız insanı barındırıyor, mademki “Büyük Türkiye” söz konusudur, o halde hutbeler de büyük olmalıdır, ümmetin, hatta insanlığın tamamını kanatları altına almalı, her bir insanın bu hutbelerde kendisinden bir şeyler bulmalıdır.

Aksi takdirde söz konusu vaaz ve hutbeler sebebiyle bir kısım insanımızın camilerden ve cumalardan uzaklaşabileceğini unutmayınız.