27 Mart 1904’de İstanbul’da doğmuştur. Baba tarafından akrabaları Bolu’nun Tekke köyündendir. Gençliğini Samatya’da geçiren Şemseddin Yeşil 20 yaşındayken Hatuniye Camii’ne imam olarak atandı. Buradaki imamlık vazifesinin birinci yılında İstiklâl Mahkemeleri’nce yargılandı. Müslüman Türk kadınının namusuyla alakalı bir vaazı sebebiyle hakkında açılan soruşturmada dönemin müftüsüyle anlaşamayıp imamlık görevinden ayrıldı.
İki sene sonra bu görevler vakıflara devredilince Muhsine Hatun Camii’nde vazife aldı. Samatya’daki Bayezid-i Cedid Camii’nde 1936-1951 yılları arasında imamlığa devam etti. İmamlık vazifesinden gayrı 20 Şubat 1947 tarihinden itibaren de Mehmet Salih Yeşiloğlu ile birlikte Hakikat Yolu Mecmûası’nda yazılarını çıkarmaya başlamıştır.



M. Şemseddin Yeşil, babasının vefatının ardından genç yaşta imamlık vazifesini üstlenmiştir. İslâmiyet adına zorlu geçen bir dönemde imamlık vazifesinin yanında vâizlik görevini de üstlenerek İslâmiyeti herkese anlatmaya ve aktarmaya çalışmıştır.



Abdulkadir Geylanî soyundan gelen Yeşil akıcı hitâbeti, şık giyimi, güçlü kâlemi ve keskin söylemleriyle dönemin dikkat çeken isimlerinden biri olmuştur. Geleneksel anlamda bir şeyh olmamasına rağmen büyük kitleleri etkileyen Şemseddin Yeşil, 1940’lı ve 50’li yılların en meşhur vâizidir.



Eser, yazı ve vaazlarında genellikle Kur’an’ın işari tefsiri, din ve toplum ilişkisi, günümüzde dinin rolü, tanınmış İslam alimleri, mutasavvıflar, Ehl-i beyt sevgisi gibi konulardan bahseden; dini konuları tasavvufi bakış açısıyla açıklayan Şemseddin Yeşil 8 Temmuz 1968’de vefat etti, kabri Zeytinburnu’nda Silivrikapı mezarlığındadır.