VAHYİN DİLİNDEN

(٥٧) وَهُوَ الَّذٖي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖؕ حَتّٰٓى اِذَٓا اَقَلَّتْ سَحَاباً ثِقَالاً سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَٓاءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِؕ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(57) Rüzgârları rahmetinin önünde müjde olarak gönderen O’dur.

Nihayet o rüzgârlar ağır bir bulut yüklenince onu ölü bir memlekete sevkederiz.

Orada suyu indirir ve onunla türlü türlü meyveler çıkarırız.

İşte ölüleri de böyle çıkaracağız.

Herhalde bundan ibret alırsınız.

(A'râf Suresi)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

Her biri bir hârika olan, fakat devamlı tekerrür etmesi sebebiyle alıştığımız ve bu yüzden dikkatten kaçırdığımız tabiat olaylarının arkasındaki yüce kudretin tanıtılmasına devam edilmektedir. Bu arada âyetin sonuna, Allah’ın ölü topraktan türlü türlü canlı bitkiler çıkarması gibi kıyamet gününde ölüleri de kabirlerden diriltip çıkaracağı şeklinde bir bilginin eklenmesi özellikle ilgi çekicidir. Buna göre tabiattaki sürekli canlanma ve yenilenme bir yandan onu canlandıran Allah’ın varlığına ve hükümranlığına, bir yandan da öldükten sonra yeniden dirilmenin mümkün olduğuna delâlet etmektedir.

Âyetin sonunda bütün bu bilgilerin, insanlar ibret alsınlar, düşünüp kendilerine gelsinler diye verildiğine işaret buyurulmuştur. Çünkü Kur’an bir tabiat bilgisi veya astronomi kitabı değildir; onun temel gayesi insana rehber olmak; onu, akıl ve bilgi dünyasını sağlıklı temeller üzerine kurmaya, böylece itikadî ve amelî hayatını her türlü sapmalardan korumaya yönlendirmektir. Bu bakımdan Kur’an’da verilen çeşitli konulara dair bilgilerin, düzenlemelerin, uyarıların asıl hedefi, insanlığın, Allah tarafından kendisine lâyık görülen seçkin konumuna ulaşacağı biçimde eğitilmesi ve geliştirilmesidir.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 539
 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)

“Gözün görmez hâle gelmesi, günahlara kefarettir.
Kulağın işitmez hâle gelmesi, günahlara kefarettir.
Bedenden eksilen diğer şeyler de bunun gibidir.
Ölçülerine göre günahlara kefaret olurlar.”

Kaynak: Suyuti, Câmiü-s-Sağir, No: 2224

 GÜNÜN SÖZÜ:

 GÜNÜN FOTOĞRAFI:



KISSADAN HİSSE:

BİR IŞIK YAKSALARDI!

Hintliler karanlık bir ahıra bir fil koyup o güne kadar hiç fil
görmeyen insanları çağırarak bir deneme yaptılar.

Fili görmek için gelenler, ortamın karanlık olması sebe­biyle hiçbir
şey göremiyordu. Gözlerini kullanamayınca bu sefer el yordamıyla file
dokunarak onun nasıl bir şey ol­duğunu anlamaya çalıştılar.

Dışarıya çıktıklarında tek tek hepsine filin ne olduğu soruldu. Filin
hortumuna dokunanlar, "Fil, oluğa benzer bir şeydir" dediler.

Kulağına dokunanlar, filin yelpazeye benzediğini; aya­ğını tutanlar,
filin direğe benzediğini; sırtını elleyenler, tahtaya benzediğini
söylediler.

Böylece herkes, filin neresine dokunduysa fili öyle san­dı ve ona göre
bir tarif getirdi. Her birinin anlattığı başka başka olup, hiçbirinin
gerçek fille alakası yoktu.

Eğer bir mum yakıp onun ışığında baksaydılar, hepsi gerçek fili görür,
ihtilaflar sona ererdi.