VAHYİN DİLİNDEN

(٨) يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا كُونُوا قَوَّامٖينَ لِلّٰهِ شُهَدَٓاءَ بِالْقِسْطِؗ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُواؕ اِعْدِلُواࣞ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىؗ وَاتَّقُوا اللّٰهَؕ اِنَّ اللّٰهَ خَبٖيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Esirgeyen, bağışlayan Allah'ın adıyla

(8) Ey iman edenler! Allah için hakkı ayakta tutun, adaletle şahitlik eden kimseler olun.
      Herhangi bir topluluğa duyduğunuz kin, sizi adaletsiz davranmaya itmesin.
      Adaletli olun; bu, takvâya daha uygundur.
      Allah’tan korkun.
      Şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

(Mâide Suresi)         (Meâl Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı)

TEFSİRİ:

Burada İslâm’ın sosyal, hukukî ve ahlâkî amaçlarının önemli bir kısmı özetlenmektedir. “Ferdî ve sosyal yapıda dirlik ve düzenliği, hakkaniyet ve eşitlik esaslarına uygun şekilde davranmayı sağlayan ahlâkî erdem” anlamına gelen adalet, sosyal hayatın en önemli denge unsuru ve teminatıdır.

Bu sebeple Allah Teâlâ müminlere adaletle şahitlik etmelerini, herhangi bir topluma karşı besledikleri öfke yüzünden onlar hakkında adaletten ayrılmamalarını emretmiştir. Âyet-i kerîme, insanların Allah katında en üstün değer olan takvâ (Hucurât 49/13) faziletine erebilmeleri için adaletli olmaları ve düşmanları hakkında kalplerinde besledikleri öfkenin onlara karşı haksızlık yapmalarına sebep olmaması gerektiğini bildirmektedir.

Müminler, haksızlığı ortadan kaldırarak yerine hakkı ve adaleti getirmek, bu husustaki faaliyetlere katkıda bulunmakla mükelleftirler. Kur’an’ın ana maksatlarından biri de adalet ilkesine dayalı ve hukuka güvenin hissedildiği bir sosyal düzen kurmaktır (adalet hakkında bilgi için ayrıca bk. Nisâ 4/58; A‘râf 7/159, 181; Nahl 16/90).

Âyet-i kerîmenin, müminlere, düşman topluluklara dahi adaletle muamele etmeyi emretmesi, ayrıca bu davranışın takvâ erdemiyle bağlantılı olduğunu vurgulaması son derece dikkat çekicidir.

Kaynak : Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 2 Sayfa: 229

 

ALLAH RESÛLÜ'NDEN (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)  

“Öfke şeytandandır. Şeytan da ateşten yaratılmıştır. Ateş ancak suyla söndürülür.
 Öyle ise biriniz öfkelendiği zaman abdest alsın.”

Kaynak: Ahmed, Müsned, IV/226

GÜNÜN SÖZÜ:




GÜNÜN FOTOĞRAFI:

KISSADAN HİSSE:

Yılanın iyiliği

Askerlik yapmakta olan bir genç her gün kasabadan süt almaya giderdi. Her gidişinde de bir yılana rastlardı o yılana her seferinde sevgiyle dokunurdu ve ona süt verirdi. Yılan da bir köşeye çekilirdi. 

Bir gün asker yine süt almaya giderken yılanı gördü yılana süt verdi ama o gün yılan sütü içtikten sonra gitmedi.

Asker biraz şaşırdı. Sonra yılan askerin ayağına sarıldı asker bir süre geçtikten sonra yılanı ayağından uğraşarak attı ve askeriyeye gitti.

Gittiğinde diğer askerlerin sefere gitmiş olduğunu gördü. "Neden bende gitmedim" diye dert yanıyordu ki bir haber aldı. O askerlerin hepsi bir mayına basarak ölmüşlerdi.

Asker o an biraz düşünceye daldı. Aklına yılan geldi eğer yılan onu bıraksaydı o da gidip ölecekti