Nipah, hayvanlardan insanlara bulaşabilen zoonotik bir virüs kategorisinde yer alıyor. İlk kez 1998 yılında Malezya'da rapor edilen virüsün başlıca üç bulaşma yolu bulunuyor.

Bunlardan ilki, enfekte yarasaların salya, idrar veya dışkısıyla temas etmekten geçiyor. İkinci yol, enfekte yarasaların vücut sıvılarıyla kirlenmiş hurma suyu gibi gıdaların tüketilmesidir.

Üçüncü ve daha nadir görülen yol ise hasta birine bakmak gibi yakın temaslar sonucu insandan insana bulaşmadır.

HASTALIĞIN BELİRTİLERİ VE ETKİLERİ

Nipah virüsü enfeksiyonu oldukça hızlı ilerliyor ve semptomlar genellikle dört gün ile üç hafta arasında ortaya çıkıyor. Şiddetli enfeksiyon geçirenlerin yaklaşık yarısı hayatını kaybediyor. Virüs, zatürreye yol açabildiği gibi en tehlikeli etkisi olan beyin iltihabına (ensefalit) neden oluyor.

Hastalığın belirtileri arasında ateş, nöbetler, nefes darlığı, bilinç kaybı, şiddetli baş ağrısı ve kişilik değişiklikleri yer alıyor. Nadir durumlarda, hastalığı atlatan kişilerde yıllar sonra beyin iltihabı tekrarlayabiliyor.

TEDAVİ VE AŞI ÇALIŞMALARI

Nipah virüsü için henüz onaylanmış bir aşı veya tedavi bulunmuyor. Avustralya'da geliştirilen m102.4 adlı tedavi yöntemi üzerindeki çalışmalar devam ediyor.

2020 yılında yayımlanan birinci aşama klinik denemeler, tek dozluk tedavinin hastalar tarafından iyi tolere edildiğini gösterse de yöntemin genel kullanıma sunulması için henüz zaman gerekiyor.

KÜRESEL RİSK DÜZEYİ

Hindistan'daki salgın, önleyici bir aşı veya tedavi olmaması nedeniyle endişe yaratsa da uzmanlar virüsün Covid-19 ölçeğinde bir halk sağlığı sorununa dönüşme ihtimalinin düşük olduğunu belirtiyor.

Virüsün insandan insana bulaşma kapasitesinin sınırlı olması, riskin vaka görülen bölgelerin dışındaki kişiler için düşük kalmasını sağlıyor.

Sağlık yetkilileri, etkilenen bölgelere seyahat sonrası ateş belirtisi gösteren kişilerin tıbbi geçmişlerini doktorlarıyla paylaşmalarını tavsiye ediyor.