İzmir'in Buca ilçesinde yaşayan 9 yaşındaki Yağmur Kolaç, 25 haftalıkken 700 gram olarak dünyaya geldi, 14 aylıkken serebral palsi (SP) tanısı konuldu. Desteksiz yürüyebilmek için haftanın 6 günü fizik tedaviye, 1 günü havuz seansına giden Yağmur, "Bir gün yürüyeceğime inanıyorum. Büyüyünce makine mühendisi olmak istiyorum" dedi.

Kasılmalarını azaltmak amacıyla 5,5 yaşında 'Select Dorsal Rizotomi' (SDR) ameliyatı geçiren Yağmur, operasyonun ardından walker ile yürümeye başladı. Kızının tedavisi için imkanları doğrultusunda mücadele ettiklerini belirten baba Veli Kolaç (40), haftalık tedavinin yalnızca 2 saatinin raporla özel eğitimden karşılandığını söyledi.

Ali Kuşçu İlkokulu'nda 3'üncü sınıfa kaynaştırma öğrencisi olarak devam eden Yağmur derslerinde başarılı; yazdığı bir öykü, okulunun çıkardığı kitapta yer aldı.

Tanı, fizyoterapistin şüphesinin ardından 14 aylıkken konuldu

Doğumun ardından 2 ay küvözde kalan Yağmur'u ailesi kucağına aldığında 2 kiloydu. Ev kadını anne Nevin Kolaç (40), kızının bacaklarındaki sertlik nedeniyle bezini değiştiremediğini, ancak prematüre doğduğu için bunu normal sandıklarını, kontrollerde sorun bulunmadığının söylendiğini anlattı. Yağmur 1 yaşına geldiğinde oturamıyor ve emekleyemiyordu; testler ise temiz çıkıyordu. Anne Kolaç o dönemi, "Şans eseri gittiğimiz bir özel eğitim merkezindeki fizyoterapist durumdan şüphelendi" sözleriyle aktardı.

14 aylıkken çekilen beyin MR'ında Yağmur'un doğum sırasında oksijensiz kaldığı ve beyin kanaması geçirdiği belirlendi; SP tanısı bu incelemeyle konuldu. Yürüyemediği için okula giderken bacaklarına ortez takılıyor, ayakları içe dönmemesi için streç filmle sarılıyor; Yağmur engelli puset de kullanıyor.

Anne Kolaç, geleceğe dair endişesini şöyle dile getirdi: "Şu an ömrümüz yettiğince her anında yanındayız. Ama yarın ne olacağımız belli değil. Bize bir şey olursa evladımız ne olur? Bizim gibi kim bakabilir?" Kızının okulda çok başarılı ve oldukça zeki bir çocuk olduğunu söyleyen anne, daha bağımsız olmasını, kendileri olmadığında da kendi işini yapabilmesini istediğini kaydetti.

'Geri kalan 6 saati eve gelen ücretli fizyoterapistlerle desteklemek zorundayız'

Özel bir süpermarkette çalışan baba Veli Kolaç, ailenin gelirini kendisi sağladığı için çalışmak zorunda olduğunu, okul ve fizik tedavi yolculuklarında en büyük desteği annenin verdiğini söyledi: "Eşim, kızıma hem el oldu hem ayak oldu." Baba Kolaç, "İlk başlarda 'Neden biz?' diye sorabiliyorsunuz ama sonrasında bu soruları geride bırakıp, 'Önümüze bakacağız, planlayacağız' dedik" diye konuştu.

Raporla karşılanan 2 saatin dışında kalan 6 saati eve gelen ücretli fizyoterapistlerle desteklemek zorunda kaldıklarını aktaran Veli Kolaç, kızının ayrıca ergoterapi ve duyu bütünleme alması gerektiğini, ani reflekslerin de aile için büyük sıkıntı olduğunu söyledi. "Bu süreçte destek olmak isteyen kişilere kapımız her zaman açık. Çocuğun gelişimi ve daha sağlıklı olabilmesi için her türlü yardıma hazırız" dedi.

Tedavinin kazanımlarını da anlatan baba, yerde sürünen kızının artık emekleyerek koltuğuna ve ödev masasına çıkabildiğini, havuz seansları sayesinde gövdesini dik tutup şövalye duruşuna geçebildiğini aktardı. "Attığımız her adım bize bağımsızlık adımı olarak geri dönüyor" diyen Veli Kolaç, daha fazlasını yapabilirlerse kızının bağımsızlığına kavuşacağını, yürüyeceğini ve diğer arkadaşları gibi sokakta koşup oynayabileceğini belirtip, "Bir baba olarak tek temennim, tek isteğim bu" dedi.

Ameliyattan sonra bisiklet sürmeyi öğrendi

Kitap okumayı ve öykü yazmayı çok sevdiğini söyleyen Yağmur, "Ameliyattan sonra kondisyon bisikleti sürmeyi öğrendim, ardından gerçek bisiklete geçtim" dedi. Yağmur, "İlerleme kaydettiğim için mutluyum ve herkesin desteğini bekliyorum" ifadesini kullandı.

Sınıfı zemin katta olduğu için teneffüsleri koridorlarda geçiren Yağmur, 10 dakikalık aranın bahçeye inip çıkana kadar bitebildiğini anlattı. Beden eğitimi derslerinde yürüteciyle bahçeye inen Yağmur, orada yürüteçsiz ve tamamen bağımsız şekilde gezmeyi çok istediğini söyledi.