Melih Altınok, yazısında şu görüşlere yer verdi: “2026 ara seçimlerinde Cumhuriyetçiler hem Temsilciler Meclisi'ni hem Senato'yu kaybetti. İsrail'de de savaşın maliyeti sandıkta görüldü. Netanyahu'nun Likud'u en büyük parti olsa da eski koalisyon gücü dağıldı. Koalisyon görüşmeleri sürerken Netanyahu'nun konumu zayıfladı. İran tarafında ise liderlik hedefleri vuruldu, altyapı ve ekonomi ağır hasar gördü, uluslararası izolasyon derinleşti. Ama sistem çökmedi. Nükleer programın yeraltı unsurları ve füze kapasitesi büyük ölçüde korundu."

"Daha önemlisi, İran bölgesel güç pozisyonunu tahkim etti. Seçim öncesi Tucker Carlson'ın iddiası da bu stratejik çıkmazı gösteriyor. Carlson, konvansiyonel silahların 300 fit graniti delip geçemediğini, Netanyahu baskısıyla ABD'nin nükleer vuruşu tartıştığını yazdı. İddia doğrulanmamış olsa da sekiz aylık savaşın sonunda hedefin askeri olarak tutmadığı ortada. Bu savaşta asimetrik direnç ve enerji şok noktası çok daha hızlı siyasi sonuç üretti. Kazanmak her zaman düşmanı yere sermek değildir. Bazen hayatta kalmak, rakibin planını bozmak ve onun siyasi faturasını yükseltmek yeterlidir. İran bunu yaptı. Trump ‘kazandık’ diyebilir. Ama bu savaşın stratejik kazananı İran'dır.”