İŞTE O YAZI:

Tarihçi Mete Tunçay yazmış, (...) biz de gazeteci Engin olarak kendi okurlarımızı haberdar edelim. Diyor ki Profesör Tunçay: “Vefatından bir buçuk yıl öncesine değin, Atatürk bütün Türkiye’nin en büyük toprak sahiplerinden ve zenginlerinden biriydi.

(...)

Bilinen iki kaynak, kurtuluş savaşı yıllarında Hint Hilafet Komitesi’nin Ankara’ya yolladığı 600 bin liraya yakın yardımla, daha ileriki yıllarda eski Mısır Hıdivi Abbas Hilmi Paşa’nın TC uyrukluğuna girerken CHP’ye bağışladığı 900 bin lira dolaylarındaki paradır.”

(...) Şimdi de bilançoya ve terekeye geliyoruz: “Atatürk öldüğünde İş Bankası’ndaki hesabında 1,5 milyon liradan fazla nakit parası ve 120 bin lira civarında İş Bankası hissesi bulunmaktaydı. Başkaca hisselerinden 25 bin lira nakit parası daha vardı.”

(...) İmdi... Çeşitli sorular sorulabilir.

“Cumhuriyet Halk Partisi’ne bağışlanan bir para Atatürk’ün kendi parası mı sayılmış?” sorusunun cevabı evettir.

“İş Bankası Hintli Müslümanlar’ın kurtuluş savaşımıza gönderdikleri yardımla mı kurulmuş?” sorusunun cevabı da kısmen evettir.

(...) “CHP’ye verilen para nasıl oluyor da Atatürk’ün şahsi parası sayılıyor?” sorusuna ister Kılıçdaroğlu cevap versin, isterse Tarhan Hanım.

Çünkü nasıl olsa “Koskoca Büyük Önder banka sahibi olur mu, bankacılıkla uğraşır mı?” sorusunu daha önce sordum, cevap alamıyorum. “Koskoca Büyük Önder bira, turşu, yoğurt, ayran, dondurma, beyaz peynir ve kaşar peyniri üretimiyle uğraşır mı?” sorusuna cevap alamadığım gibi.

Engin Ardıç / SABAH

Akit Arşiv sayfasından...