Üç şey vardır ki, onlara sahip olan ve gereğini de yapan müminin kalbinde kin, garaz ve kötülük yer edemez:
1. Yaptığını sırf Allah rızası için yapmak,
2. Ümmetin başkanına nasihat,
3. Ümmetin birliğine bağlı olmak (ümmet manasındaki cemaatten ayrılmamak, ayrı baş çekmemek); çünkü ümmetin duası onu kuşatır ve korur. Açıklama:

Geçmişten günümüze kadar ümmetin okur yazarlarını iki gruba ayırmak mümkündür: 1. Bize vahyi taşıyan ifadeleri ezberleyenler ama Allahü Teâlâ’nın maksadını ya hiç ya da kâmil manada anlayamayanlar. 2. Kendilerine intikal eden sözü hakkıyla anlayan, yorumlayan ve Allah’ın maksadına uygun hükümler, sonuçlar ve çözümlere ulaşanlar.
Din ve ilim hayatının bu iki grup insana da ihtiyacının olduğu açıktır. Kendi anlayışları, yorum ve ictihadları sınırlı olsa bile hayatlarını, Peygamber Efendimizden rivayet edilen sözlerin doğru ve tam olarak elde edilmesine, korunmasına ve bunlardan hakkıyla istifade edebilecek kimselere nakledilmesine adayan insanlar büyük bir hizmeti ifa etmişlerdir.
Mütefekkir, fakih (müctehid) ve müfessirler de her çağda insanların yoluna ışık tutacak ve onlara hayat rehberi olacak âyet ve rivayetleri hakkıyla anlamak, Allah’ın maksadını daima göz önünde tutarak bunları yorumlamak ve müminlerin hayatlarına her durumda rehber olmasını sağlamak suretiyle Allah Resulü’nün övgü ve duasına hak kazanmışlardır.
Müminin kalbini kin, garaz ve kötülükten koruyacağını Allah Elçisi’nin müjdelediği üç güzel ahlak ve davranışa bugün de ne kadar çok ihtiyacımız var!

En önemlisi ve başta geleni ihlas. Bu beş harflik kelime kulluğun özünü, ruhunu, kemalini ifade ediyor. İhlassız amelin içi boştur, boş olmakla kalsa iyi, daha kötüsü gizli şirk söz konusudur.