Resul Ekrem Şahan 

Türk İslam aile yapısı ve geleneklerini toplumdan söküp atmak isteyen odaklar, diziler, filmler ve moda sektörü üzerinden propaganda yapıyor. Her türlü ahlaksızlığın meşrutaştırıldığı dizilerde Türk İslam kültürü hiçe sayılırken, toplumun temelini oluşturan değerlerin ayaklar altına alınması geleceğe yönelik önemli endişeleri de beraberinde getiriyor.

Özellikle sanatta ideoloji kavramını irrite eder hale getirildiğine dikkat çeken yönetmen Mesut Uçakan, “Filmlerde bir mesaj vermeye kalkışanı sanatta ideoloji olmaz diye dışladılar. Hele dini mesaj vermeye kalkışanları büsbütün aptal yerine koydular. İsterseniz dünyanın sekizinci harikasını meydana getirmiş olun. Kuşkusuz bu da emperyalist bir tavırdı. Ama çok az kişi görebildi bunu. Oysa, bir idea’yı temel eden ideoloji, dikte edilen her tavrı içine alır ve bugün her tavır ve söz birer diktedir! Özellikle, dinimiz açısından bakarsak, her olay, her kişi, her yaratılan... ya Allah’tan uzaklaştırmak içindir, ya da Allah’a yaklaştırmak için... Allah’tan uzaklaştırmak bir şeytan ideolojisidir! Neticede, seyirci potansiyeli yüksek olan bazı dizi, filmler, tiyatrolar ve moda sektörü, elbette hayat tarzları üzerinde büyük ideoloji oluştururlar. İnsanları, toplumları şekillendirirler. Bu sektörler toplumsal dejenerasyonu hedefleyen çarpıklıklarla kozmopolit tavırlarla olduğu kadar, kasıtlı projelerle de doludur” diye konuştu.

“Kansere dönüşüyor”

“Oluşturdukları kozmopolit atmosferde adeta koza içerisinde yaşayanlar için bu söylediklerimiz anlamsız kaçabilir” diyen Uçakan, “Meseleye toplumun, sosyal hayatın, ailenin hatta insanlığın geleceği ve sıhhati açısından baktığımızda büyük bir yıkımdır. Sadece bu dünyada değil, öbür dünyaya da acı çeken garip, idraksiz, umarsız, hayvani güdülerine mahkum bir nesil var önümüzde. Toplumun bütün hücreleri tek tek kansere dönüşüyor. Bu hastalıkların baş müsebbibi de işte o sözünü ettiğiniz alanlardır; sinemadır, televizyondur, modadır” dedi.

“Dizlerimizi döverek izliyoruz”

Uçakan şöyle devam etti: “Bu canavarlar şimdi hegemonyalarını dijital teknolojiyle sürdürüyorlar. Bizim kırk küsur yıllık sinema hayatımızda acı gerçekleri anlatmaya çalıştık. Ama sonuç ne? Ailenin ve toplumun parçalanışını ibretle ve dizlerimizi döverek seyrediyoruz. Ne var ki hâlâ geç kalınmış değil. Tekrar söylüyorum: En az terör operasyonu kadar kültür sanatta operasyonlar yapmak lazım; büyük bir seferberlik lazım. Bu ara aileden söz etmişken kadını koruyacağım diye aileyi hukukî olarak parçalayan kimi teşebbüsleri önlemenin öneminden de söz etmek gerekiyor.”