Ertuğrul Özkök, "Selçuk Yöntem’le işte bunun yüzünden birbirimize girdik" başlıklı yazısında ilginç detayları paylaştı.

Özkök yazısında artık türkücülerin de dinlenmediğini öne sürdü.

İşte Özkök'ün o yazısı:

Geçtiğimiz ay Selçuk Yöntem’le “ağır” bir polemik geçti aramızda…
Konu “Hip Hop” müzikti…

O gün “Hip Hop Müziğin 50’nci yılı” başlıklı bir yazı yazmıştım.

Bana mesaj atıp, “Bir dakika bile tahammül edemiyorum” dedi…
Bunun üzerine ben de ona Kendrick Lamar’ın “The Heart Part 5” adlı şarkısını gönderdim.
Hip Hop’un en dinlenecek ritimdeki şarkılarından biri…
Biraz sonra cevap geldi:
“Bir dakikasına bile tahammül edemedim…”

Selçuk kardeşim! Eğer sen Salieri’sen ben de Mozart’ım
Bir parantez açayım.
Selçuk çok iyi bir müzik dinleyicisidir.
Müzik zevklerimiz de birbirine çok benzer.
Ama polemiğin dozu yükselmeye başladı.
Çok uzatmayayım, kavgayı şu cümleyle tamamlayıp, fişi çektim:
“Normaldir, çünkü sen tam oynadığın Salieri’sin, bense tam Okan Bayülgen’in oynadığı hoppa Mozart’ım…”
Medeni çocuk tabii…
Biraz sonra bol gülücük emojili bir “Hahaaa” yazısı geldi ve işi tatlıya bağladık.

İddia ediyorum: Türk halkının müziği artık türküler değil… İşte size ispatı

Ama bir başka tartışmam var ki o hiç tatlıya bağlanmadı ve bağlanamaz da…
Türkücülerle olan kavgam…
Bundan bir buçuk yıl önce bir yazı yazdım.
Konusu şuydu:
“Türk halkının müziği artık türküler değil…”
Ölçülebilir verilere dayanarak yazdığım bir yazıydı.
Yazdığıma yazacağıma pişman ettiler.
En ağır türkücüsünden en entelektüel türkücüsüne kadar, ikisi asla bir araya gelmeyecek iki kesim koalisyon kurup üzerime geldi.

Hani, neredesin türkücü? haydi şimdi çık karşıma

Şimdi önümde Spotify’ın 2013-2023 istatistikleri duruyor.
Şimdi türkücülere sesleniyorum:
“Neredesiniz bu ülkenin türkücüleri, çıkın ortaya tartışalım.”
Buyurun Spotify sonuçları ortada:

Sabah akşam Amerika’nın kültürel emperyalizmine küfür edenlere

Benim gençliğimde, devrimci kesim yatar kalkar Amerikan ve Batı emperyalizminin kültürel sömürgeciliğine küfrederdi.
Son yıllarda İslamcılar da onlara katıldı.
Ama Spotify hiç öyle demiyor.
Türkiye’de son 10 yılda müzik dinleme alışkanlıklarını gösteren Spotify raporunun sonuçları çok ilginç:
2013 yılında Türkiye’de en çok dinlenen 100 şarkının içinde sadece üçü Türkçe parçaymış.
Bugün ilk 100 şarkının 72’si yerli şarkı.
Yani Amerikan kültürel hegamonyası yıkılmış.
“Yoz Amerikan müziği gelecek” derken tam aksine yerli ve milli müzik gelmiş.
Ama yerli ve milli derken, o kadar oda değil…

Varoşlarda türkünün ve arabeskin yerini hip hop aldı

En çok dinlenen ilk 10 şarkının 6’sı Hip Hop… İlk iki sırada Ezhel ve UZİ var.
Yani Hip Hop bugün artık türküden çok daha fazla halkı temsil ediyor.
Üzgünüm ama ölçülebilir rakamlar bunu söylüyor.
İbo bile Hip Hop söylediğine göre artık şunu söyleyebilirim:
Türkücü arkadaşlar yenildiniz… Hatta hezimete uğradınız.
Kabul edin.
En çok dinlenilen ilk 100 şarkı arasında türkü yok.

Hâlâ “Türkler en çok türkü dinler” zannedene

2013’den bu yana Türkiye’de en çok dinlenilen şarkı:
Madrgial’ın “Seni Dert Edinmeler…”
220 milyon kere dinlenmiş…
İkincisi ise KÖFN: “Seni Bir Tek Ben Anlarım”
186 milyon kere…

Türküyü artık zaferden sonra, kızların ‘Erik Dalı’ ile dinliyoruz

Ha, işte bunu soruyorsanız eğer cevabım şu olacak:
“Merak etmeyin türkü ölmedi… Yaşıyor hem de fena halde canlı…”
Amaaa…

Samimi söyle, son bir yılda kaç kere Neşet Ertaş dinledin?

Öyle İbrahim Tatlıses’in ağzından “Saza Niye Gelmedin’” şeklinde değil…
Kadın Milli Takımımızın, şampiyonluk sonrası söyleyip oynadığı “Erik Dalı” ile yaşıyor…
Düğünlerde, yaz gecelerinde masaların üzerinde pop müzik ritmiyle, bas gitar, davul ve yepyeni ritmiyle göbek atarken yaşıyor…
Bir de Ankara barlarında Gesi Bağları ile…
Yani “Arkadaş koy bir Neşet Ertaş, dinleyelim” modunda değil…
Ha, bu Neşe Ertaş’ın büyüklüğünden zerre kadar götürmez…
Atahualpa Yupangi’nin harika şarkısı “Los Ejes de Mi Caratta” bugün Hispanik sokaklara, varoşlara ne diyorsa o kadar bir şey işte…
Neşet Ertaş da Atahualpa Yupanqui de büyük halk sanatçıları, ama ölçülebilir müzik rakamları, halk sokaklarının artık bildiğimiz sokaklar olmadığını anlatıyor…