Toplumu derinden etkileyen bu trajik olayın ardından kaleme alınan şiir, Narin’in acısını ve geride bıraktığı hüznü anlatıyor. Şentürk’ün şiirinde, Narin’in masumiyeti ve ona reva görülen acı bir dille ifade ediliyor.

  YARAMA MERHEMİ SÜR NARİN NARİN

 Düşürdüler seni gülün dalından

Toprağın bağrında yat Narin Narin

Susturdular seni nedendir bilmem

Cennet bağlarında, öt Narin Narin

 

Kim incitti senin, narin tenini

Bacağın kırılmış, çek Narin Narin

Tabutuna konmuş, beyaz gelinlik

Sen zaten meleksin, git Narin Narin

 

Sulara karışmış, kan ile yaşın

Çuvalın içinde, bükülmüş başın

Kirpiğe dökülmüş, o hilal kaşın

Ceylan gözlerinle, bak Narin Narin

 

Cennete yolculuk, ölümle başlar

Üzerine konmuş, çok ağır taşlar

Milletin gözünden, süzülür yaşlar

Gözlerden yaşları sil Narin Narin

 

Melekler doyurmuş, bilirim toksun

Okullar açıldı sınıfta yoksun

Yürekler inciten narin bir oksun

Okunu sinemden, çek Narin Narin

 

Niğmetullah der ki, ey güzel melek

Cenneti verdiler, etmeden emek

Canımı yaktın sen, dayanmaz yürek

Yarama merhemi, sür Narin Narin

 

Şair yazar Niğmetullah Şentürk Niğde